KOFMAN. PODWÓJNE WIĄZANIE - XXXII MFSPiN
Sprzedaż biletów od 11 marca 2026 od godziny 12:00
Kofman. Podwójne wiązanie - inauguracja XXXII Festiwalu
Nowy Teatr w Warszawie w koprodukcji z Festiwalem Nowe Epifanie oraz Centrum Myśli Jana Pawła II
Janusz Margański, Monika Muskała
"Kofman. Podwójne wiązanie"
Reżyseria: Katarzyna Kalwat
Tekst: Janusz Margański, Monika Muskała
Sceniczne opracowanie tekstu: Monika Muskała
Scenografia: Zbigniew Libera
Muzyka: Wojtek Blecharz
Reżyseria światła, zdjęcia do filmu: Marcin Koszałka
Kostiumy: Katarzyna Kalwat, Saskia Hellmann
Konsultacja choreograficzna: Igor Shugaleev
Opracowanie architektoniczne koncepcji scenografii i jej realizacja wizualna: Saskia Hellmann
Instrumentalistka: Kamila Wąsik-Janiak
Obsada: Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Maria Maj, Maja Ostaszewska, Jacek Poniedziałek oraz Emilia Mytkowska
„Kofman. Podwójne wiązanie” to spektakl o Sarah Kofman, francuskiej filozofce i eseistce, profesorce Sorbony, bliskiej współpracowniczce Jacques’a Derridy i Gilles’a Deleuze’a. Jej dorobek naukowy obejmuje prace filozoficzne, sztukę, psychoanalizę, literaturę, feminizm, a jej późna twórczość poświęcona jest Holokaustowi. Jak podkreślają twórcy spektaklu, mimo imponującego dorobku Kofman nigdy nie zdobyła należnego jej miejsca w gronie najwybitniejszych postaci światowej filozofii. Ważnym elementem jej pracy był pionierski gest wprowadzenia kobiecej perspektywy do wielkich, męskocentrycznych systemów filozoficznych.
Kofman, już jako dorosła filozofka, opisała swoje doświadczenia z dystansem, jaki zdobyła wobec przeszłości. Sztuczna, wytworzona na lata tożsamość nie tylko pozwoliła jej przetrwać wojnę i uniknąć śmierci, ale także umożliwiła refleksję nad tym, co najgłębiej tkwiło w jej własnym „ja”. Opowiedziała o swoim dzieciństwie, rozpiętym między dwiema ulicami i dwiema matkami: biologiczną, żydowskiego pochodzenia, oraz przybraną, Francuzką, u której ukrywała się podczas wojny. To symboliczne „krążenie” między rue Ordener – kojarzoną z jej żydowską tożsamością, a rue Labat – związaną z procesem asymilacji, stało się źródłem jej wewnętrznego konfliktu tożsamościowego.
Ważne dla spektaklu jest zjawisko autokreacji. Być może właśnie na to wskazuje Kofman w swoim ostatnim eseju „Lekcja anatomii”, sugerując, że wyuczone schematy widzenia w sztuce odciągają nas od tego, co autentycznie bolesne i zmuszają do skupienia się na tym, co umowne i łatwiejsze do zniesienia. Pozorne mechanizmy odsłaniania mogą w rzeczywistości działać jako nieświadoma strategia ukrywania. Przyglądając się osobistej historii Kofman, powinniśmy zadać sobie pytanie: na co właściwie patrzymy i kogo tak naprawdę widzimy?
«„Kofman. Podwójne wiązanie" to niezwykły popis Mai Ostaszewskiej, która gra tu tak, że mam ciarki, a czasem i łzy w oczach. Ale inni aktorzy: Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Maria Maj i Jacek Poniedziałek przez cały czas dotrzymują jej kroku. Poniedziałek wciela się w kilka drugoplanowych ról. Jest nieco groteskowym Derridą, niepowściągliwym sędzią, kochankiem Claire, ortodoksyjnym ojcem i wreszcie – opiekunem Kofman» - pisała w recenzji spektaklu w "Gazecie Wyborczej" Wiktoria Tabak.
Uwaga! W spektaklu poruszane są tematy: wojny, śmierci samobójczej, opisy przemocy (w tym przemocy wobec dzieci). Używane są wulgaryzmy, palone są papierosy. Spektakl zawiera sceny seksu i nagości.
Czas trwania:
2 godziny 15 minut (bez przerwy)
Spektakl prezentowany w Expo-Łódź, al. Politechniki 4
czytaj więcej
Kofman. Podwójne wiązanie - inauguracja XXXII Festiwalu
Nowy Teatr w Warszawie w koprodukcji z Festiwalem Nowe Epifanie oraz Centrum Myśli Jana Pawła II
Janusz Margański, Monika Muskała
"Kofman. Podwójne wiązanie"
Reżyseria: Katarzyna Kalwat
Tekst: Janusz Margański, Monika Muskała
Sceniczne opracowanie tekstu: Monika Muskała
Scenografia: Zbigniew Libera
Muzyka: Wojtek Blecharz
Reżyseria światła, zdjęcia do filmu: Marcin Koszałka
Kostiumy: Katarzyna Kalwat, Saskia Hellmann
Konsultacja choreograficzna: Igor Shugaleev
Opracowanie architektoniczne koncepcji scenografii i jej realizacja wizualna: Saskia Hellmann
Instrumentalistka: Kamila Wąsik-Janiak
Obsada: Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Maria Maj, Maja Ostaszewska, Jacek Poniedziałek oraz Emilia Mytkowska
„Kofman. Podwójne wiązanie” to spektakl o Sarah Kofman, francuskiej filozofce i eseistce, profesorce Sorbony, bliskiej współpracowniczce Jacques’a Derridy i Gilles’a Deleuze’a. Jej dorobek naukowy obejmuje prace filozoficzne, sztukę, psychoanalizę, literaturę, feminizm, a jej późna twórczość poświęcona jest Holokaustowi. Jak podkreślają twórcy spektaklu, mimo imponującego dorobku Kofman nigdy nie zdobyła należnego jej miejsca w gronie najwybitniejszych postaci światowej filozofii. Ważnym elementem jej pracy był pionierski gest wprowadzenia kobiecej perspektywy do wielkich, męskocentrycznych systemów filozoficznych.
Kofman, już jako dorosła filozofka, opisała swoje doświadczenia z dystansem, jaki zdobyła wobec przeszłości. Sztuczna, wytworzona na lata tożsamość nie tylko pozwoliła jej przetrwać wojnę i uniknąć śmierci, ale także umożliwiła refleksję nad tym, co najgłębiej tkwiło w jej własnym „ja”. Opowiedziała o swoim dzieciństwie, rozpiętym między dwiema ulicami i dwiema matkami: biologiczną, żydowskiego pochodzenia, oraz przybraną, Francuzką, u której ukrywała się podczas wojny. To symboliczne „krążenie” między rue Ordener – kojarzoną z jej żydowską tożsamością, a rue Labat – związaną z procesem asymilacji, stało się źródłem jej wewnętrznego konfliktu tożsamościowego.
Ważne dla spektaklu jest zjawisko autokreacji. Być może właśnie na to wskazuje Kofman w swoim ostatnim eseju „Lekcja anatomii”, sugerując, że wyuczone schematy widzenia w sztuce odciągają nas od tego, co autentycznie bolesne i zmuszają do skupienia się na tym, co umowne i łatwiejsze do zniesienia. Pozorne mechanizmy odsłaniania mogą w rzeczywistości działać jako nieświadoma strategia ukrywania. Przyglądając się osobistej historii Kofman, powinniśmy zadać sobie pytanie: na co właściwie patrzymy i kogo tak naprawdę widzimy?
«„Kofman. Podwójne wiązanie" to niezwykły popis Mai Ostaszewskiej, która gra tu tak, że mam ciarki, a czasem i łzy w oczach. Ale inni aktorzy: Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Maria Maj i Jacek Poniedziałek przez cały czas dotrzymują jej kroku. Poniedziałek wciela się w kilka drugoplanowych ról. Jest nieco groteskowym Derridą, niepowściągliwym sędzią, kochankiem Claire, ortodoksyjnym ojcem i wreszcie – opiekunem Kofman» - pisała w recenzji spektaklu w "Gazecie Wyborczej" Wiktoria Tabak.
Uwaga! W spektaklu poruszane są tematy: wojny, śmierci samobójczej, opisy przemocy (w tym przemocy wobec dzieci). Używane są wulgaryzmy, palone są papierosy. Spektakl zawiera sceny seksu i nagości.
Czas trwania:
2 godziny 15 minut (bez przerwy)
Spektakl prezentowany w Expo-Łódź, al. Politechniki 4
Daty i godziny wydarzeń
Łódź25.03.202619:30
KOFMAN. PODWÓJNE WIĄZANIE - XXXII MFSPiN
Sprzedaż biletów od 11 marca 2026 od godziny 12:00
Kofman. Podwójne wiązanie - inauguracja XXXII Festiwalu
Nowy Teatr w Warszawie w koprodukcji z Festiwalem Nowe Epifanie oraz Centrum Myśli Jana Pawła II
Janusz Margański, Monika Muskała
"Kofman. Podwójne wiązanie"
Reżyseria: Katarzyna Kalwat
Tekst: Janusz Margański, Monika Muskała
Sceniczne opracowanie tekstu: Monika Muskała
Scenografia: Zbigniew Libera
Muzyka: Wojtek Blecharz
Reżyseria światła, zdjęcia do filmu: Marcin Koszałka
Kostiumy: Katarzyna Kalwat, Saskia Hellmann
Konsultacja choreograficzna: Igor Shugaleev
Opracowanie architektoniczne koncepcji scenografii i jej realizacja wizualna: Saskia Hellmann
Instrumentalistka: Kamila Wąsik-Janiak
Obsada: Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Maria Maj, Maja Ostaszewska, Jacek Poniedziałek oraz Emilia Mytkowska
„Kofman. Podwójne wiązanie” to spektakl o Sarah Kofman, francuskiej filozofce i eseistce, profesorce Sorbony, bliskiej współpracowniczce Jacques’a Derridy i Gilles’a Deleuze’a. Jej dorobek naukowy obejmuje prace filozoficzne, sztukę, psychoanalizę, literaturę, feminizm, a jej późna twórczość poświęcona jest Holokaustowi. Jak podkreślają twórcy spektaklu, mimo imponującego dorobku Kofman nigdy nie zdobyła należnego jej miejsca w gronie najwybitniejszych postaci światowej filozofii. Ważnym elementem jej pracy był pionierski gest wprowadzenia kobiecej perspektywy do wielkich, męskocentrycznych systemów filozoficznych.
Kofman, już jako dorosła filozofka, opisała swoje doświadczenia z dystansem, jaki zdobyła wobec przeszłości. Sztuczna, wytworzona na lata tożsamość nie tylko pozwoliła jej przetrwać wojnę i uniknąć śmierci, ale także umożliwiła refleksję nad tym, co najgłębiej tkwiło w jej własnym „ja”. Opowiedziała o swoim dzieciństwie, rozpiętym między dwiema ulicami i dwiema matkami: biologiczną, żydowskiego pochodzenia, oraz przybraną, Francuzką, u której ukrywała się podczas wojny. To symboliczne „krążenie” między rue Ordener – kojarzoną z jej żydowską tożsamością, a rue Labat – związaną z procesem asymilacji, stało się źródłem jej wewnętrznego konfliktu tożsamościowego.
Ważne dla spektaklu jest zjawisko autokreacji. Być może właśnie na to wskazuje Kofman w swoim ostatnim eseju „Lekcja anatomii”, sugerując, że wyuczone schematy widzenia w sztuce odciągają nas od tego, co autentycznie bolesne i zmuszają do skupienia się na tym, co umowne i łatwiejsze do zniesienia. Pozorne mechanizmy odsłaniania mogą w rzeczywistości działać jako nieświadoma strategia ukrywania. Przyglądając się osobistej historii Kofman, powinniśmy zadać sobie pytanie: na co właściwie patrzymy i kogo tak naprawdę widzimy?
«„Kofman. Podwójne wiązanie" to niezwykły popis Mai Ostaszewskiej, która gra tu tak, że mam ciarki, a czasem i łzy w oczach. Ale inni aktorzy: Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Maria Maj i Jacek Poniedziałek przez cały czas dotrzymują jej kroku. Poniedziałek wciela się w kilka drugoplanowych ról. Jest nieco groteskowym Derridą, niepowściągliwym sędzią, kochankiem Claire, ortodoksyjnym ojcem i wreszcie – opiekunem Kofman» - pisała w recenzji spektaklu w "Gazecie Wyborczej" Wiktoria Tabak.
Uwaga! W spektaklu poruszane są tematy: wojny, śmierci samobójczej, opisy przemocy (w tym przemocy wobec dzieci). Używane są wulgaryzmy, palone są papierosy. Spektakl zawiera sceny seksu i nagości.
Czas trwania:
2 godziny 15 minut (bez przerwy)
Spektakl prezentowany w Expo-Łódź, al. Politechniki 4
czytaj więcej
Kofman. Podwójne wiązanie - inauguracja XXXII Festiwalu
Nowy Teatr w Warszawie w koprodukcji z Festiwalem Nowe Epifanie oraz Centrum Myśli Jana Pawła II
Janusz Margański, Monika Muskała
"Kofman. Podwójne wiązanie"
Reżyseria: Katarzyna Kalwat
Tekst: Janusz Margański, Monika Muskała
Sceniczne opracowanie tekstu: Monika Muskała
Scenografia: Zbigniew Libera
Muzyka: Wojtek Blecharz
Reżyseria światła, zdjęcia do filmu: Marcin Koszałka
Kostiumy: Katarzyna Kalwat, Saskia Hellmann
Konsultacja choreograficzna: Igor Shugaleev
Opracowanie architektoniczne koncepcji scenografii i jej realizacja wizualna: Saskia Hellmann
Instrumentalistka: Kamila Wąsik-Janiak
Obsada: Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Maria Maj, Maja Ostaszewska, Jacek Poniedziałek oraz Emilia Mytkowska
„Kofman. Podwójne wiązanie” to spektakl o Sarah Kofman, francuskiej filozofce i eseistce, profesorce Sorbony, bliskiej współpracowniczce Jacques’a Derridy i Gilles’a Deleuze’a. Jej dorobek naukowy obejmuje prace filozoficzne, sztukę, psychoanalizę, literaturę, feminizm, a jej późna twórczość poświęcona jest Holokaustowi. Jak podkreślają twórcy spektaklu, mimo imponującego dorobku Kofman nigdy nie zdobyła należnego jej miejsca w gronie najwybitniejszych postaci światowej filozofii. Ważnym elementem jej pracy był pionierski gest wprowadzenia kobiecej perspektywy do wielkich, męskocentrycznych systemów filozoficznych.
Kofman, już jako dorosła filozofka, opisała swoje doświadczenia z dystansem, jaki zdobyła wobec przeszłości. Sztuczna, wytworzona na lata tożsamość nie tylko pozwoliła jej przetrwać wojnę i uniknąć śmierci, ale także umożliwiła refleksję nad tym, co najgłębiej tkwiło w jej własnym „ja”. Opowiedziała o swoim dzieciństwie, rozpiętym między dwiema ulicami i dwiema matkami: biologiczną, żydowskiego pochodzenia, oraz przybraną, Francuzką, u której ukrywała się podczas wojny. To symboliczne „krążenie” między rue Ordener – kojarzoną z jej żydowską tożsamością, a rue Labat – związaną z procesem asymilacji, stało się źródłem jej wewnętrznego konfliktu tożsamościowego.
Ważne dla spektaklu jest zjawisko autokreacji. Być może właśnie na to wskazuje Kofman w swoim ostatnim eseju „Lekcja anatomii”, sugerując, że wyuczone schematy widzenia w sztuce odciągają nas od tego, co autentycznie bolesne i zmuszają do skupienia się na tym, co umowne i łatwiejsze do zniesienia. Pozorne mechanizmy odsłaniania mogą w rzeczywistości działać jako nieświadoma strategia ukrywania. Przyglądając się osobistej historii Kofman, powinniśmy zadać sobie pytanie: na co właściwie patrzymy i kogo tak naprawdę widzimy?
«„Kofman. Podwójne wiązanie" to niezwykły popis Mai Ostaszewskiej, która gra tu tak, że mam ciarki, a czasem i łzy w oczach. Ale inni aktorzy: Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Maria Maj i Jacek Poniedziałek przez cały czas dotrzymują jej kroku. Poniedziałek wciela się w kilka drugoplanowych ról. Jest nieco groteskowym Derridą, niepowściągliwym sędzią, kochankiem Claire, ortodoksyjnym ojcem i wreszcie – opiekunem Kofman» - pisała w recenzji spektaklu w "Gazecie Wyborczej" Wiktoria Tabak.
Uwaga! W spektaklu poruszane są tematy: wojny, śmierci samobójczej, opisy przemocy (w tym przemocy wobec dzieci). Używane są wulgaryzmy, palone są papierosy. Spektakl zawiera sceny seksu i nagości.
Czas trwania:
2 godziny 15 minut (bez przerwy)
Spektakl prezentowany w Expo-Łódź, al. Politechniki 4
Daty i godziny wydarzeń
Łódź25.03.202619:30